همین در این ایام جوانی برازنده و کار امد و اگاه و اشنا به رموز ادبیات کردی و شعر شناس بود و خود نیز شعر می گفت و اشعارش در میان جوانان طرفداران زیادی داشت. پدرش نیز اهل شعر و شاعری بود و دوست نداشت که فرزندش وقت خود را به سرودن شعر بگذراند اما استعداد ذاتی و قریحه خدادادی او را به راهی سوق داده بود که به سرچشمه زلال ابداع و ابتکار در فنون شعر و شاعری منتهی می شد و در سنین بالا اهلیت لقب(شاعر وطنی) را داشته باشد.

هیمن در سال ۱۳۲۳ شمسی به عضویت شورای نویسندگان نشریه (نیشتیمان) در امد که به طور مخفیانه از سوی جمعی از ادبا و شعرای کرد علیه رژیم ستمشاهی انتشار می یافت در سال ۱۳۴۴ پدرش دار فانی را وداع گفت و دو سال بعد از ان مادرش نیز در گذشت . در سال ۱۳۴۷ به دلیل ناامنی کشور و ظلم و ستم علیه مردم کرد دیار خود را ترک کرد و به بلاد غربت متواری و اواره گشت پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران به وطن بازگشت و خدمات ادبی و اجتماعی و فرهنگی خود را از سر گرفت و مجله سروه را به زبان کردی منتشر کرد که در شهر ارومیه چاپ و توزیع می گردد.

استاد هیمن پس از ۶۵ سال زندگی بر اثر سکته قلبی به تاریخ جمعه ۲۹ فروردین سال ۶۵ شمسی در سال ۱۴۰۶ ه ق در گذشت.

اثار چاپ شده هیمن:

۰تاریک و روون. دیوان شعر

۰ناله ی جودایی .شعر

۰پا شه روک . مقالات و اشعار

۰بازنویسی تحفه مظفریه از لاتین به کردی

۰قه لای دمدم

۰شا زاده و گدا

۰هه واری خالی

استاد عبدالرحمن شرفکندی (هژار) در سوگ برادر و دوست خود هیمن سوگنامه" سوزناکی به نثر و نظم کردی به تحریر دراورده.

خه به ری مه رگی مام هیمن وه ها گیژ و سری کردم که هوش و بیرم شیواندم ده ماری هه ستی ته زاندم جه ر گ و هه ناوی سوتاندم گیانی سیسی هه لکزاندم ژانیکی ئه ونده گران تزاوه ته ناخی گیانم که زمانم له ده ربرینی گونا کاو له نگ و کوله هیچ وشه یه ک و رسته یه ک له م مه یدانه دا شک نا به م هه سته دل تزینه تا شکرا کات.

شینی هه ژآر بو هیمن

کاک هیمن برای شیرینم جاوان ده گیرم نات بینم

زل کویران ده لین مردوه کوچی یه کجاریت کردوه

دله ی پر کولی هه ژارم گیانی بو ئو قره و قه رارم

به مه رگی تو باوهر ناکا چون بی منی له تویی خاکا

تو یه ک هوگر مندالیم هاوشکلی و ها و کرچ و کالیم